nosos-tou-stargardt-orasis-ac (2)

Ωχρά Κηλίδα: Ελπίδα δίνει ο Ιατρικός Βελονισμός

Η νόσος του Στάργκαρντ (Stargardt) αποτελεί την πιο συχνή μορφή κληρονομικής δυστροφίας και εκφύλισης της ωχράς κηλίδας του οφθαλμού. Οφείλεται σε γονιδιακή μετάλλαξη και η κλινική της εμφάνιση ξεκινά σε κάποιες περιπτώσεις πριν την ηλικία των 20 ετών.

Ποια είναι τα συμπτώματα της νόσου Stargardt’s;

Τα συμπτώματα του ασθενούς είναι ποικίλα. Τυφλά σημεία, θολερότητα, απώλεια της αντίληψης του βάθους, μειωμένη αντίληψη των χρωμάτων και δυσκολία προσαρμογής σε χαμηλό φωτισμό είναι μερικά από τα συμπτώματα που περιγράφουν οι ασθενείς της νόσου του Στάργκαρντ.

Αρχικά επηρεάζεται η κεντρική όραση και προοδευτικά μπορεί να επηρεαστεί και η περιφερειακή όραση. Η απώλεια της οπτικής οξύτητας του ασθενούς δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με κοινά γυαλιά όρασης. Όσο νεότερη είναι η ηλικία του ασθενούς τόσο πιο ραγδαία είναι η εξέλιξη της νόσου και η πρόγνωση αυτής είναι χειρότερη.

Ποια είναι τα διαγνωστικά εργαλεία της νόσου Stargardt’s;

Η διάγνωση γίνεται με ειδικές απεικονιστικές μεθόδους που υπάρχουν και διατίθενται σήμερα για τους ασθενείς. Η βυθοσκόπηση του οφθαλμού και η έγχρωμη φωτογράφιση του βυθού των ματιών θα δείξουν ορισμένες  αλλοιώσεις, κεντρικά αλλά και στην περιφέρεια του βυθού του ματιού, στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν πορτοκαλοκίτρινες κηλίδες (ιδιαίτερη περίπτωση που ονομάζεται fundus flavimaculatus).

Καλύτερη μορφή απεικόνισης είναι ο αυτοφθορισμός βυθού, μια ειδική απεικόνιση του βυθού του ματιού, η οποία δείχνει τη συσσώρευση της λιποφουσκίνης στα κύτταρα του μελαγχρόου επιθηλίου. Επίσης, αυτή η εξέταση δείχνει την ατροφία της στοιβάδας αυτής, ως σκούρες κηλίδες ή περιοχές λόγω του θανάτου των κυττάρων από τη συσσώρευση της λιποφουσκίνης.

Επιπλέον, ο ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος της όρασης είναι πολύ χρήσιμος για τη διερεύνηση της λειτουργίας του αμφιβληστροειδή χιτώνα στο φως και το σκοτάδι. Το ηλεκτροαμφιβληστροειδογράφημα επιβεβαιώνει τη διάγνωση και σε επαναληπτικές εξετάσεις δείχνει και την τάση μελλοντικής εξέλιξης της νόσου Stargardt .

Θεραπευτική προσέγγιση: Ο Ιατρικός Βελονισμός μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς της νόσου

Μέχρι σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχουν ιδιαίτερες θεραπευτικές εξελίξεις οι οποίες μπορούν να δώσουν ελπίδες στους ασθενείς.

Η νόσος του Stargardt ουσιαστικά δεν έχει ειδική θεραπεία. Συστήνεται η αποφυγή βιταμίνης Α και η διακοπή/αποχή από το κάπνισμα.

Οι προσπάθειες της Δυτικής Ιατρικής για θεραπεία της νόσου Στάργκαρντ – σύμφωνα και με την τελευταία δημοσιευμένη μελέτη του American Academy of Opthalmology –  είναι έως τώρα ανεπιτυχείς.

Ο μόνος τρόπος αναστροφής της εξέλιξης αυτής της ανίατης νόσου είναι η θεραπεία με Ιατρικό Βελονισμό. Ο Βελονισμός που ασκείται από ειδικευμένους ιατρούς βελονιστές έχει αποδειχθεί ότι όχι μόνο αναστρέφει αλλά και βελτιώνει την οπτική οξύτητα δρώντας κατά κύριο λόγο στην ωχρά κηλίδα του ματιού και λιγότερο στον υπόλοιπο αμφιβληστροειδή χιτώνα του .