Τι είναι η νόσος του Στάργκαρντꓼ

Η νόσος του Στάργκαρντ (Stargardt ή Stargardt’s) αποτελεί την πιο συχνή μορφή κληρονομικής δυστροφίας και Εκφύλισης της Ωχράς Κηλίδας του οφθαλμού. Οφείλεται σε μια γονιδιακή μετάλλαξη και η κλινική της εμφάνιση ξεκινά σε ορισμένες περιπτώσεις πριν την ηλικία των 20 ετών και εκδηλώνεται με μείωση της οπτικής οξύτητας. Η ανίατη αυτή νόσος εμφανίζεται με συχνότητα περίπου  1 / 10.000 άτομα.

Στα πρώιμα στάδια της νόσου, η Ωχρά Κηλίδα (συναντάται και ως Ωχρή Κηλίδα) συνήθως εμφανίζει σημαντικές αλλαγές  στο επιθήλιο της χρωστικής του αμφιβληστροειδούς χιτώνα, οι οποίες ακολουθούνται από την εμφάνιση μιας οριζόντιας ωοειδούς ζώνης ατροφίας. Σε μεταγενέστερα στάδια, οι βλάβες της Ωχράς Κηλίδας πιθανόν να συσχετίζονται με κεντρική χοριοειδή δυστροφία.

Αυτή η ασθένεια έχει συνήθως αυτοσωμική υπολειπόμενη κληρονομικότητα. Η αυτοσωμική μορφή οφείλεται σε μεταλλάξεις στο γονίδιο ABCR, το οποίο κωδικοποιεί την πρωτεΐνη μεταφοράς κατά μήκος της κυτταρικής μεμβράνης, που εκφράζεται στα εξωτερικά τμήματα των ραβδίων. Προς το παρόν στην κλασσική ιατρική δεν υπάρχει κάποια θεραπεία για τη νόσο του Stargardt ή κάτι που να επιβραδύνει την εξέλιξή της.

Ποια είναι τα συμπτώματα της νόσου Stargardt’s;

Τα συμπτώματα του ασθενούς είναι ποικίλα. Τυφλά σημεία, θολερότητα, απώλεια της αντίληψης του βάθους, μειωμένη αντίληψη των χρωμάτων και δυσκολία προσαρμογής σε χαμηλό φωτισμό είναι μερικά από τα συμπτώματα που περιγράφουν οι ασθενείς της νόσου του Στάργκαρντ. Είναι μια αξιοσημείωτη παθολογία του αμφιβληστροειδούς επειδή αφορά το κεντρικό τμήμα του οπτικού πεδίου που μας επιτρέπει να διαβάζουμε, να ρίχνουμε νερό σε ένα ποτήρι, να εισάγουμε το κλειδί στην κλειδαριά και να κάνουμε όλες τις καθημερινές χειρονομίες ακριβείας.

Αρχικά επηρεάζεται η Κεντρική Όραση και προοδευτικά μπορεί να επηρεαστεί και η Περιφερειακή Όραση. Η απώλεια της οπτικής οξύτητας του ασθενούς δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με κοινά γυαλιά οράσεως. Όσο νεότερη είναι η ηλικία του ασθενούς τόσο περισσότερο ραγδαία είναι η εξέλιξη της νόσου και η πρόγνωση αυτής καθίσταται  χειρότερη.

Ποια είναι τα διαγνωστικά εργαλεία της νόσου Stargardt’s;

Η διάγνωση γίνεται με ειδικές απεικονιστικές μεθόδους που υπάρχουν και διατίθενται σήμερα για τους ασθενείς. Η βυθοσκόπηση του οφθαλμού και η έγχρωμη φωτογράφιση του βυθού του  θα δείξουν ορισμένες αλλοιώσεις, κεντρικά αλλά και στην περιφέρεια του βυθού του ματιού στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν πορτοκαλοκίτρινες κηλίδες (ιδιαίτερη περίπτωση που ονομάζεται Fundus Flavimaculatus).

Καλύτερη μορφή απεικόνισης είναι ο αυτοφθορισμός βυθού, μια ειδική απεικόνιση του βυθού του ματιού, η οποία δείχνει τη συσσώρευση της λιποφουσκίνης στα κύτταρα του μελαγχρόου επιθηλίου. Επίσης, αυτή η εξέταση δείχνει την ατροφία της στοιβάδας αυτής, ως σκούρες κηλίδες ή περιοχές λόγω του θανάτου των κυττάρων από τη συσσώρευση της λιποφουσκίνης.

Επιπλέον, ο ηλεκτροφυσιολογικός έλεγχος της όρασης είναι πολύ χρήσιμος για τη διερεύνηση της λειτουργίας του αμφιβληστροειδή χιτώνα στο φως και στο σκοτάδι.

Το ηλεκτροαμφιβληστροειδογράφημα επιβεβαιώνει τη διάγνωση και σε επαναληπτικές εξετάσεις δείχνει και την τάση μελλοντικής εξέλιξης της νόσου Stargardt.

Θεραπευτική προσέγγιση: Ο Ιατρικός Βελονισμός μπορεί να βοηθήσει τους ασθενείς της νόσου

Μέχρι σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχουν ιδιαίτερες θεραπευτικές εξελίξεις οι οποίες μπορούν να δώσουν ελπίδες στους ασθενείς.

Η νόσος του Stargardt ουσιαστικά δεν έχει ειδική θεραπεία. Συστήνεται για την πιθανή μείωση των βλαβών: αποφυγή της έκθεσης του αμφιβληστροειδούς σε καταστροφικό υπεριώδες φως, περιορισμό τροφών πλούσιων σε βιταμίνη Α με την ελπίδα μείωσης της συσσώρευσης λιποφουσκίνης, αποφυγή του καπνίσματος και διατήρηση καλής γενικής υγείας και διατροφής.

Οι προσπάθειες της Δυτικής Ιατρικής για θεραπεία της νόσου Στάργκαρντ – σύμφωνα και με την τελευταία δημοσιευμένη μελέτη του American Academy of Ophthalmology –  είναι έως τώρα ανεπιτυχείς.

Ο μόνος τρόπος αναστροφής της εξέλιξης αυτής της ανίατης νόσου είναι ο Ιατρικός Βελονισμός. Ο Βελονισμός που ασκείται από εξειδικευμένους Ιατρούς Βελονιστές έχει αποδειχθεί ότι όχι μόνο αναστρέφει αλλά και βελτιώνει την οπτική οξύτητα δρώντας κατά κύριο λόγο στην Ωχρά Κηλίδα του οφθαλμού και λιγότερο στον υπόλοιπο αμφιβληστροειδή χιτώνα του. Ο λόγος που  αυτό  συμβαίνει, είναι ότι δια μέσου του Βελονισμού πετυχαίνουμε τη βέλτιστη αιμάτωση καθώς και την περισσότερο ομαλή και εύρυθμη λειτουργία του νευρικού ιστού τοπικά.

Τα αποτελέσματα είναι πολύ ικανοποιητικά διότι η τεχνική αυτή συνδυάζει την Παραδοσιακή  Κινεζική Ιατρική ,  τον Ηλεκτροβελονισμό, τον Ωτοβελονισμό, την Βοτανοθεραπεία  και είναι απόλυτα εξατομικευμένη, ανάλογα με τις ανάγκες και την παθολογία του κάθε ασθενούς.

Αδιάψευστη περίπτωση επιτυχούς αντιμετώπισης της νόσου του Stargardt είναι αυτή του ιδρυτή του “Ινστιτούτου Ιατρικού Βελονισμού Οράσεως”,  κου Βασίλειου Σπύρου, ασθενής ο ίδιος από την νόσο. Ο Κος Σπύρου βίωσε τη σταδιακή απώλεια της όρασης του από την ηλικία των 21 ετών. Μετά από μια επίπονη και πολυέξοδη περιπλάνηση 25 χρόνων σε αρκετές κλινικές και νοσοκομεία του εξωτερικού ανέκοψε  την πορεία προς την ολική τύφλωση μέσω του Ιατρικού Βελονισμού και του Ηλεκτροβελονισμού.

Ινστιτούτο Ιατρικού Βελονισμού Οράσεως

Λεωφόρος Κηφισίας 125-127

Αμπελόκηποι –  Αθήνα, Τ.Κ. 115 24

Cosmos Center, Γραφεία 536 – 538

Tηλέφωνο: +30 210 69 10 401

E-mail: contact at orasisac.com

Covid-19

Στο Ινστιτούτο μας, κατά την  περίοδο του Covid-19, φροντίζουμε για την ασφάλειά σας και εφαρμόζουμε όλα τα προβλεπόμενα υγειονομικά πρωτόκολλα του Ε.Ο.Δ.Υ.

Περισσότερα